Clubrit 27

Half Holland – Half Bels

Na zelf een weekje of 8 afwezig te zijn geweest op de zondagochtend bij de R.T.C. kwam ik erachter dat m’n fiets-verlofuren nu toch écht wel op waren. Dus vanochtend mijzelf, vol goede moed, in t geel gestoken en iets voor 8 aan de start verschenen. De weersvooruitzichten waren top: zon en een klein zuidoostenbriesje. Het peloton, bestaande uit 14 clubleden en 2 jeugdgastrijders, stond dan ook te trappelen om te starten.
Tot mijn verbazing verscheen Adri in een spierwitte carbon Pinarello Aero, zelfs uitgevoerd met velgremmen om gewicht te besparen. Uit navraag bij de voorlopig koploper van ons klassement bleek dat de derailleur van zijn Cube op geen mogelijkheid meer in beweging te krijgen was en hij last-minute een leenfiets had moeten charteren. 
Bij mij bekroop het gevoel dat ik de afgelopen weken wellicht toch wat meer gemist had dan dat ik in de verslagen had teruggelezen. Zo’n derailleur stopt er immers ook niet zomaar mee, toch? Ik vroeg mij af of er saboteurs binnen het geel-zwarte peloton zouden bevinden die trachten Adri van het kampioenschap af te houden? Met nog 5 ritten voor de boeg zouden Frans en Ad hem theoretisch gezien nog van het welbegeerde kampioenstricot af kunnen houden. 
Nu wil ik niemand beschuldigen, maar in de wielersport gebeuren nu eenmaal bijzondere dingen. Gelukkig is Adri niet voor één gat te vangen en vertoonde hij vandaag geen enkel spatje van druk en liet zijn wattages lekker op de witte racer los.
De rit van vandaag, Half Holland – Half Bels, was uitgezet door Ivo en voerde ons via Sprundel en Effen over de Oekelsebaan richting Zundert. Daar werden we, net voor het voormalige Sauna Diana, even opgehouden doordat er een joekel van een corsowagen aankwam. Het is immers Bloemencorso in Zundert vandaag, wat wellicht een reden was dat een aantal clubleden zich liever tussen de dahlia’s bevond dan op de fiets.
René kon zich in Zundert in ieder geval niet meer inhouden en keerde terug naar huis om de rest van de rijdende bloembakken te gaan aanschouwen.
Via het buitengebied van Wernhout kwamen we bij onze Belgische zuiderburen, wat we direct merkten aan de traditioneel achter elkaar gelegde betonplaten die ze daar wegen noemen. Met redelijk wat draaien en keren in het mooie buitengebied begaven we ons richting Rijkevorsel en begon de temperatuur op te lopen. Met 12 graden aan de start was namelijk nog frisjes geweest.
De weg vervolgde via het altijd mooie Maria-ter-Heide en alsof we nog niet genoeg waren getrakteerd op oneffenheden in de weg, werden we rond Achterbroek ook nog verrast met een korte kasseienstrook.
Wellicht was deze strook voor Martin net iets te heftig geweest, aangezien er een serieus tikkend geluid uit zijn richting kwam. Even twijfelde ik of het zijn knie was, maar later bleek het toch zijn fiets te zijn. Die is waarschijnlijk, net als zijn knie, ook wel aan een revisiebeurtje toe.
Het windje in de rug voerde ons via Nieuwmoer, Achtmaal en Schijf weer naar onze lokale taverne Het Wapen. Genietend van een koude klets in het zonnetje vertelde Toon nog dat het hem was opgevallen dat verschillende wielertermen door elkaar worden gebruikt. “Auto voor” en “auto tegen” zijn toch echt verschillende waarschuwingstermen. “Auto voor” gebruik je als er een geparkeerde auto moet worden gepasseerd, terwijl “auto tegen” waarschuwt voor een tegemoetkomende auto.
Ik had bij deze wijsheid nog nooit stilgestaan en gebruik deze termen zelf ook door elkaar. Tenminste, als ik nog de adem had om überhaupt wat kunnen roepen. Maar mooi dat ik deze ochtend ook nog wat wielerwijsheid heb geleerd.

Al met al weer een mooie ochtend. Het zou lekker zijn als we de komende ritten nog onder dezelfde weersomstandigheden kunnen afwerken.
Bij het afdrukken van m’n Wahoo toonde hij een afstand van 102,19 km met een respectabele 32,5 km/u.

Sportive groeten,

Pascal Verhulst