Clubrit 7

Koersverslag 7e rit Driesprong 2026

Ad interim koerskapitein Ivo deelt vrijdag voor vertrek een gpx met de titel ‘kille tocht’. Kennelijk wist Ivo enkele dagen vooraf al dat het kil zou zijn bij de start. Ik durfde m’n arm- en beenstukken in ieder geval niet thuis te laten. Gelukkig waren de weergoden ons gunstig gezind en was er een lekker zonnetje aanwezig en liep de temperatuur al snel op naar prima koerstemperaturen. Een ronde door de Kiltunnel naar de Hoeksche Waard stond op het programma en 17 enthousiaste geelhemden stonden stipt 8 uur op het plein klaar met een mooie tocht in het vooruitzicht.

Het was duidelijk dat iedereen goede zin had. Vanaf het begin zat het tempo er flink in, slingerend via de Canadastraat, het viaduct bij Sint Willebrord over, richting Hoeven. Een klein briesje op kop deerde weinigen en er werd met een strak tempo koers gezet richting Zevenbergen en Moerdijk. De temperatuur liep op en in het zonnetje was het genieten in de Brabantse polders. Tot nu klinkt het verhaal als een mooi vredig boek, maar voor Kees Looijen bleek dat wel anders te zijn. Kees draaide vierkant op z’n fiets. Wat was er mis? Had iemand zijn fiets gesaboteerd? Een avondje doorgehaald? Accu stuk? De handdoek werd gegooid. Kees keerde huiswaarts. Op de terugweg bleek dat hij vergeten was de accu aan te zetten. De saboteur was ontmaskert .

Met nog 16 geelhemden over, werd de col Moerdijkbrug geslecht. Op strak geasfalteerde fietspaden werd onder een stralend zonnetje koers gezet richting de Kiltunnel. Een bochtje naar rechts …. opeens doemt er een man met twee kleine keffertjes op het fietspad op. Waar de een dacht dat hij ons hartelijke groette, wist de kop van het peloton te melden dat hij hardop over homofilie aan het filosoferen was. De kop van het peloton was hiervan kennelijk dusdanig over van slag, dat ze de afslag naar de Kiltunnel mistten. Er moest worden hergroepeert en vervolgens werd de col Kiltunnel bedwongen. Aan de andere kant van het water bleek dat het peloton zonder kleerscheuren in de Hoeksche Waard terecht was gekomen.

Heerlijk slingerend over rustige dijkjes reden we Strijensas binnen. We knalden een authentiek ophaalbrugje over, knipperden twee keer met de ogen en Strijensas lag al weer achter ons. We zetten koers richting Numansdorp. De wind trok aan, en kwam inmiddels van schuin voor op de dijkjes van de Hoeksche Waard. Waaieralarm! Het is te merken dat iedereen al weer flink wat kilometers in de benen heeft zitten, het peloton scheurt niet op de dijkjes.

We draaien naar de Haringvlietbrug en de Volkerakbrug, wind schuin van achter. Het tempo gaat opnieuw de hoogte in. Roy en Leon op kop, iedereen is gewaarschuwd, het tempo de Volkerakbrug op wordt voor sommigen iets te veel. Terug de brug af en onderaan wordt even rust gehouden. Eten erin, overbodige vloeistoffen eruit.

We rijden verder richting Stampersgat. De lente is duidelijk aangebroken, de bloemenvelden lachen ons tegemoet. Een zondagmorgen zonder zorgen, heerlijk genieten! Bij Gastelsveer, trekt het gele peloton de Vliet over en zetten we koers richting Roosendaal. Links zien we in de verte Shopping Center Rosada liggen. Martin buigt af. Trekt dit koopwalhalla te veel aan hem? Later blijkt dat hij ons alvast vooruit is gereden om bij Het Wapen van Nassau de derde helft voor ons te organiseren.

Die derde helft bleek nodig te zijn. Het tempo minderde niet. Kop over kop werd koers gezet naar Nispen. Het slotakkoord – Horendonk-Schijf-Rucphen – volgt. De wind begon vanuit de rug, meer en meer naar de zijkant en naar schuin van voren te draaien. Het werk was geleverd, rustig uitbollen naar Rucphen dachten velen. Maar ja, we blijven coureurs. Volle vaart werd de Schijfse

Vaartkant afgewerkt. Roy en Leon springen al vroeg weg in een poging om het kombord sprintje te winnen. Te vroeg? Ook Adri ziet nog kansen en gaat in de achtervolging! Op de Schijfse Vaartkant staat een straf windje en voorin valt het wat stil, diverse strijders in het peloton zien nog kansen en springen naar de eerder genoemde coureurs toe. Roy vindt nog een laatste restje energie en koerst als eerste terug Rucphen binnen. 108 km, 32,3 km/u, het ging vooruit!

Een deel van het gele peloton strijkt neer bij Het Wapen voor een heerlijk drankje. We worden zelfs verrast wanneer een heerlijke borrelplank van het huis verschijnt. Zonnetje op de bol. Het genieten wordt na het fietsen voorgezet!

Met sportieve groet, Ron van den Bergh