Clubrit 23

Voor vandaag had Peter S wederom een mooi rondje voor ons gepland. Aan het weer zou het in ieder geval niet liggen, want het was stralend weer. Bij de start was het nog enigszins fris, maar de temperaturen liepen al snel op.

Om 08:00 uur stonden we met een 19-tal renners te trappelen om aan de ronde te beginnen. Ook ons nieuwste lid Marc was er vandaag bij en verscheen al in een mooi geel-zwarte Driesprong-shirt.

Zelf was ik blij met de grootte van de groep. Dat betekende namelijk dat ik vandaag, na mijn knieblessure, rustig kon proeven aan een rondje van 100 kilometer.

De toon werd bij vertrek al meteen gezet. We vertrokken met een noodgang richting de Zundertseweg. Ook dit keer was Frans op de eerste rij te vinden, vergezeld door Ceasar. De Zundertseweg konden we lekker vlot doorfietsen, waarna we rechtsaf sloegen richting de Oude Buisse Heide en zo verder reden naar Achtmaal.

Wind was er vandaag nauwelijks en zelfs het kleine beetje wind dat er stond, voelde niet als vervelend. Na Achtmaal zette het peloton koers richting Kalmthout. Daar werden we op het fietspad over de heide verrast door een oude Belgische madam in een Suzuki Alto. Ik ben zelf al vaak over dit fietspad gereden, maar had hier nog nooit een auto tegengekomen.

Het peloton reed met een gestage snelheid verder richting Ossendrecht. Op de Schenkeldijk werden we getrakteerd op een stukje dat enigszins wat weg had van het WK veldrijden. Ze waren hier bezig met de weg en hadden middels kunststof rijplaten toch een soort van pad gemaakt. De snelheid ging er daardoor wel behoorlijk uit.

Het pad van rijplaten hield op een gegeven moment op, maar dat weerhield de groep er niet van om door het gras van het talud naar de ondergelegen weg te rijden. Ikzelf mocht als laatste naar beneden, maar door een klein foutje kwam ik met mijn voorwiel naast de laatste rijplaat terecht, waardoor ik bijna zelf op m’n plaat ging.

Nadat de groep weer geformeerd was en iedereen zijn plekje in het peloton had gevonden, zetten we koers richting Bergen op Zoom. Daar stond de klim op de Vossenweg op ons te wachten.

Waar bij een klim normaal gesproken de snelheid er enigszins uitgaat, merkte ik dat de snelheid tijdens het klimmen langzaam iedere keer een beetje omhoogging. Ik had net mijn kopbeurt gehad en kon dus goed zien wie de snelheid geleidelijk aan het opvoeren waren.

Deze twee namen zijn al eerder genoemd in dit verslag… en jawel, het waren Ceasar en Frans. Soms zeggen ze weleens: hoe ouder, hoe gekker. In dit geval kan ik het niet ontkennen!

Na de klim was het tijd voor een korte sanitaire stop. Daarna zette de groep koers via Wouwse Plantage naar Wouw. We gingen dwars door Wouw en hier trotseerde het peloton de kinderkopjes. Al snel werd er geroepen om het tempo toch iets te laten zakken, gezien de risico’s die deze smalle straatjes met zich meebrachten.

Via Wouw ging de ronde verder richting Kruisland en vervolgens naar Oud Gastel. Ook hier werd er weer met een stevig tempo het viaduct over de Vliet op gereden. Bovenaan sloegen we rechtsaf en konden we nog genieten van het mooie buitengebied van Gastels Veer.

De route slingerde verder door het centrum van Oud Gastel en ook hier werd het tempo er wat uitgehaald om ongelukken te voorkomen.

Na Oud Gastel werd koers gezet richting Zegge. We waren Zegge net uit en het viaduct over de A58 net over, toen de groep werd gesplitst.

Ik had zelf net de kopbeurt overgenomen en was voornemens de rotonde via het fietspad te nemen, terwijl een aantal anderen ervoor kozen om de weg te nemen. Door mijn keuze voor het fietspad kwam ik achteraan in de groep terecht.

Er werd vervolgens flink gesprint en er ontsnapte een kopgroep van vijf man, waaronder een van onze jongste gastrijders. Grote klasse, Pepijn!!

Zelf zat ik op dat moment niet lekker in de wedstrijd en heb ik met de grootste moeite het laatste wiel kunnen houden. Daar zag ik dat we met de groep een stevige 45 km/u wegtrapten.

Op de Rucphenseweg ging het tempo weer wat omlaag en zetten we koers richting het terras van Het Wapen. Hier hebben we met een groot gezelschap nog genoten van het nodige gerstenat en werd er gezellig nagepraat over zeehonden, de Tour de Femmes en uiteraard het voetbal, dat ook weer was begonnen.

Bij aankomst bij Het Wapen drukte ik mijn Garmin uit. De teller stond op 100,5 kilometer, met een gemiddelde snelheid van maar liefst 32,6 km/u.

Een mooie rit, een mooie groep en voor mij persoonlijk een mooie eerste test na mijn knieblessure. Bedankt voor de gezelligheid en op naar de volgende!

Grt Kevin