Clubrit 25

De grote Cesare Tocht

Op de “Driesprong Bestuurs” app werd al druk gespeculeerd over een nieuwe klassieker in de maak en hoeveel mannenplanken er moesten worden aangerukt. Er werd een peiling uitgezet en met AI berekend hoeveel bier en snacks er moesten komen.

Onze Kees had ons namelijk uitgenodigd om na afloop van de clubrit een pilsje in zijn achtertuin te komen drinken. En dan weet je het wel: in de “Driesprong overig” app — wie verzint daar trouwens eens een originele naam voor — ging meteen het peloton op gang. De ene grap na de andere demarreerde de app in, en Kees liet zich zeker niet zomaar uit het wiel rijden. Zaterdagavond was het nog even onzeker of Kees zelf aan de start zou verschijnen, want hij stuurde nog een foto waaruit bleek dat zijn “leuterke” wat was opgerekt en stevig in het verband zat.

Maar op zondagochtend draaide hij wonderwel kompleet genezen als eerste het Rucphense plein op. In een titel als “De grote Cesare Tocht” klinkt Cesare misschien als een leider met bravoure, een strateeg of de held van de rit. Maar onze Cesare is vooral de rustige nestor van de club uit zijn geboortedorp Nispen. Geen gouden lauwerkrans, maar gewoon een klak op, lurkend aan zijn bidon met speciale sappen (waarvan alleen Kees de inhoud weet) en ondertussen sluw als een vos om zich heen kijkend. Hij voelt zich prima thuis tussen het jeugdige grut en krijgt van diezelfde groep ook alle respect voor de manier waarop hij nog altijd meedraait, met opvallend veel jeugdige moraal in de benen. En dat is precies het mooie aan de Driesprong: de jongste telg is 26 en de oudste 79, maar allebei willen ze nog graag gezond bezig zijn — het liefst door zo hard mogelijk tegen de wind in te stoempen en op het eind nog even opschakelen op de turbo en “Gas der op”.

De rit was weer keurig uitgepijld door Ivo, nadat hij er privé nog even fijntjes aan was herinnerd dat we om 11.00 uur toch echt aan het bier moesten zitten. En de GPX werd keurig op zaterdag op de “Driesprong Official App” geplaatst waar deze thuishoort. Dus geen 110 kilometer op het bord, maar een mooie 97 kilometer, waarbij we rond Rilland door het polderlandschap van de gemeente Reimerswaal draaiden. Voor wie tijdens het stoempen nog geschiedenis wil leren: Reimerswaal is genoemd naar de ooit welvarende middeleeuwse stad die later door de zondvloed kopje onder ging.

Aan de start stonden 22 leden en 2 gastrenners: Thom en Henk. Voor de nieuwelingen in het peloton: Henk heeft de grootste handen van Rucphen, was lid tot 2022, werd vier keer clubkampioen en staat nog altijd keurig op nummer 6 genoteerd in het alltime kilometerklassement.

Over de opkomst hebben we als club de laatste weken geen klagen. Gemiddeld 22 man over de laatste 3 clubritten, waar dit vorig jaar nog een schamele 9 renners was in dezelfde tijdsperiode. We hebben inmiddels als club weer de aarde rondgefietst en staan eind augustus al op een clubrecord van bijna 47.000km. Waar gaat dit eindigen?

De wind was matig, maar het tempo stevig met 32,6 gemiddeld. Door de grootte van de groep was het achteraan soms eerst flink in de remmen en daarna weer stevig aanzetten om terug in het wiel te komen. Het bekende harmonica-effect dus: vooraan een klein tikje op de rem of een beetje druk op de pedalen, achteraan meteen volle bak paniek. Een lid noemde het een gratis intervaltraining, maar dan moet je natuurlijk wel goede benen hebben. En die van mij lagen na

een paar weken afwezigheid blijkbaar nog ergens onder in de kast, naast mijn nieuwe zwembroek en duikbril.

Verder bleef het peloton redelijk uit de gevarenzone, op één momentje na: Pieter stond lek. De band zat er nogal strak omheen zoals het verband om Kees zijn leuter, en het leek alsof hij zelf ook geen zin had om de band te vervangen. Gelukkig kwamen Toon en Andres als een soort vliegende neutrale service in actie, en met wat geduld, en brute kracht kon Pieter weer verder op zijn prima gereviseerde blinkende Cube.

Na Horendonk werd er al zachtjes gefluisterd over een vroege aanval, want bij de Driesprong mag je vanaf 5 km voor de finish een beetje gaan ruiteren volgens het vorige bestuur. Bij café Jagersrust was het daarom Wim die ineens heel stiekem achter het café langs demarreerde. De teller schoot richting de 50 en het werd ouderwets stoempen om nog in het wiel te blijven. Maar 300 meter verder zat de volledige jeugdbrigade alweer lachend op zijn bagagedrager, klaar om de rit kop-over-kop via de Schijfsebaan richting de eindstreep bij de Posthoorn door te trekken. Kees had ondertussen zijn eigen koers gereden. Sluw als een oude vos reed hij ongemerkt over (of om?) iedereen heen en stond hij doodleuk als eerste bij zichzelf op de stoep, klaar om de rest verbouwereerd welkom te heten alsof hij net de sprint had gewonnen.

Bij aankomst had Kees de bakken Hertog-Jan al keurig op en onder de tafels gezet en niet veel later kwamen Jeroen en Martin met de auto aanrijden, fiets in de kofferbak en de mannenplanken als verzorgingspakket voor de derde helft. Jeroen, dank voor het regelen. Het uitzicht over het Laagveld was prachtig. Geen hertje of konijntje te zien, maar wel een eigenaar die zijn territorium op geheel eigen wijze stond af te bakenen. De gesprekken kwamen snel op gang en hoewel de schrijver ’s middags nog andere verplichtingen had, begreep ik uit de foto’s in de app dat het nog lang gezellig was. Cesare, super bedankt voor de gastvrijheid. Hopelijk mogen we nog lang genieten van jouw kwinkslagen, je gezonde moraal en je keizerlijke derde helft. De grote Cesare Tocht begon als grap, maar eindigde zoals het hoort: met een kopman in eigen tuin en een peloton aan jong grut dat tevreden aan het bier zat. Kortom, De Driesprong is precies wat een club mooi maakt: Jonge honden met de telefoon in de aanslag, Mamils met moraal, en Krasse kilometervreters in één en hetzelfde peloton, het maakt niks uit. Soms serieus op de pedalen, soms vooral sterk met verhalen en apps, maar altijd met plezier en (het belangrijkst van allemaal!) oog voor elkaar. Een sportieve, gezellige bende waarbij je af en toe gewoon “ff mag ruiteren” op het eind. Mooi om daar onderdeel van te mogen zijn.

============================================================================

Voor wie door al dat appen soms denkt: in welke groep moet dit nou weer? Hier even simpel op een rijtje:

Driesprong Official is de nette app. Daar gooien we alleen de serieuze clubdingen in: ritten, peilingen, verslagen en berichten van het bestuur.

Driesprong Overig is de gezellige rommelbak. Alles wat niet officieel is, maar wel leuk, handig of totaal onnodig, mag daar de groep in.

Driesprong Bestuur is de geheime praatgroep van de bazen. Daar worden de plannen gesmeed, liefst ergens waar ook meteen iets te eten of te drinken valt op kosten van de club.

Een Mamil = Middle Aged Man In Lycra Mamil: Middle Aged Men In Lycra | Official Trailer | DocPlay