Clubrit 8

Neeltje, net een bietje anders!

Zo rolde de standaard Koningsdagrit nu bij ons binnen op gpx. Ik weet niet hoe het er bij jullie aan toe ging maar bij mij gingen m’n gedachten alle kanten uit. Ivo ‘bemoeit’ zich laatste tijd vaker met het uitzetten van onze RTC-ritten en terecht zal wederom blijken. Hier komen we straks nog verder op terug maar met deze naam! Was het alleen maar bedoelt om aan te duiden dat de pijlerdamrit niet op Koningsdag zou plaatsvinden, anders zou lopen of dat de route toch een dame blijkt te zijn met een bepaald allooi. We gaan ons maar laten verrassen.

Bas Nijssen appt op vrijdag dat hij er jammer genoeg niet bij kon zijn. Hij had de schrijfbeurt van Bas van de Brand overgenomen en vroeg of ik kon ruilen met hem. Geregeld!

Rond 7.00 uur zijn we met 17 matadoren, Rene, Ron K., Peter S., Peter J., Frans, Kees L. Ron vd B., Andrès, Jeroen, Pieter, Toon, Adrie, Roy, Ad, Ivo, gastrenster Renate Konings en ondergetekende Kees N. om ons koningsnummer op te gaan voeren. De 17 stuks is exclusief onze chauffeur Martin Heeren, goedlachs en zoals vaak goedgemutst begon ook hij aan deze dag met de Heimolen Vito-bus om de bunch bijna 7-8 uur lang te servicen. Chapeau Martin!

Tassen in de bus, paar fotookes en met een gevoelstemperatuur van 4 graden en NO-windje 1-2 vertrekken we. De wind relaxed in de rug en de zon boven voorspelling royaler aanwezig. We hebben er zin in en ondanks dat met Sus in vorm op kop, vertrekken we met een niet te hoog tempo. Voor Bosschenhoofd moeten we direct met z’n allen in de remmen voor een auto die de drempel overkomt. Daarna de spoorbomen op rood en wederom de spoorbomen net voor Oudenbosch ook op rood. Het zal toch geen voorbode zijn….?

Over de Sint-Antoine richting Stampersgat en Heiningen richting het Volkerak en Haringvliet. Met Kees Looijen en Roy die helemaal nergens last van heeft met dik 30 omhoog. Sjonge hier en daar wordt het rood volgens mij al weer aangetikt.

Richting Oude-Tonge lekker de wind in de rug en links en rechts van de dijk mooie vergezichten en kleurige velden, werkelijk prachtig.

Maar Toen, net voor Oude Tonge kreeg een koppeltje hazen het idee om door het peloton de weg over te steken vanaf de graskant. Cesare wendt de eerste kornuit af die terug de berm induikt. De 2^e probeerde het bij Ron Konings maar ook hij leek geen moeite te hebben om deze terug te verwijzen naar de graskant. MvdP heeft een evenknie! Het liep gelukkig goed af.

Voorbij Oude-Tonge besluit onze pannekoekmix kampioen van Brabant, PJ op huis af te sturen om aan een lang verwachtte culinaire verplichting te gaan voldoen.

Nu met 16 man verder.

Bruinisse doemt snel op en hier verlaten we de traditionele route. We gaan bovenlangs Zierikzee. Niet langs het watersnoodmuseum maar bovenlangs Sirjansland, rijden we door een prachtig waterrijk natuurgebied de Noorderpolder met mooie rustige wegen uitzicht biedend op de kleine dorpjes als Dreischor, Zonnemaire en Brouwershaven. Van hieruit richting Serooskerke Schouwen waar we plots als verrassing Kevin zien staan in volledig werktenue. We komen op de bekende weg van Zierikzee richting Burg Haamstede om snel weer linksaf te slaan om door de natuur van de Koudekersche inlaag te rijden met zijn specifieke historische Plompe Toren.

Op weg zijn we naar de Dam waar veel verwachten dat het wel gedaan zal zijn met dat lekkere windje in de Rug. De Dam boezemt ontzag in merk ik aan de mannen die hem al veel vaker gefietst hebben. Voor mij is het de 4^e keer dus ik kom nog maar net kijken.

Mooie verhalen rijker over hen en de dam gaan we hem weer op met Kees Looijen alweer op kop en ja hoor daar gaan we weer, er moet flink gepeesd worden voor de aansluiting.

De Dam zelf blijkt deze keer zeer genadig. De wind van de zijkant en zelfs wat in de rug, een lekkere temperatuur en een zonnetje. We boffen.

Na de Dam richting Wissekerke, we hadden de wind steviger verwacht maar dikke prima zo.

We draaien de Voorstraat in richting Café restaurant De Kroon. Een aantal mannen leek zowaar wat van slag, ze misten de Burgemeester en de blaaskapel. Martin had het snel gezien en parkeerde de Heimolen Vito-bus bijna bij de voordeur.

Binnengekomen zien we dat hier de supporters club van Mick en Tim van Dijke uit het nabije Colijnsplaat gehuisvest is. De tweeling die steeds meer ontzag weten te creëren in het profpeloton en ook bij ons. Snel en ogenschijnlijk vakkundig schotelt de gastvrouw ons een gevaarlijk uitziend halve oranje bal/vliegende schotel voor, in plaats van het bekende appelgebak. Hier trapten wij dus niet in, eenieder bestelde volgens mij het gewoon het bekende wielrenriedeltje. Koffie mee appelgebak!

Het was een snelle pitstop, een krappe 30 minuten later vertrokken veel wat lichter gekleed bij de De Kroon om weer snel op de fiets richting Colijnsplaat te pedaleren.

De wind begon aan zijn werk maar het was toch op veel plekken nog goed te doen.

Net voorbij Colijnsplaat verlieten we wederom de ‘standaard” route en werden we richting Wilhelminadorp nog over een paar mooie ‘nieuwe’dijken geloodst. Betonnen kunstbollen of uitkijktorens, we wisten niet waar we naar keken maar in combi met de gele mosterd op de velden gaf het juist toch de extra couleur aan alles.

Op naar Kattendijke en Wemeldinge waar Cesare aangaf het beter was te stoppen voor hem en hij vroeg om de bus. Bij het haventje van Wemeldinge stopten we. Nog meer kleding gaat uit en Cesare die klaagde over naderende kramp neemt denkt hij een magnesiumpil in van Sus. Flink wat water erbij en we zien hem nog net niet opstijgen. Een wederopstanding, Cesare gaat door! De bus komt eraan, de zijdeur gaat open, extra kledingballast overboord de bus in en door.

Adrie en ook Toon die op veel plekken de weg goed kennen gaven Ivo nog een paar kleine routetips mee voor volgend jaar. Hierbij ook mijn complimenten aan de Munt. Onderweg legde hij mij uit hoe hij “Neeltje, net een bietje anders” gecreëerd had. Het ‘mooie’ van deze route wordt voor een groot gedeelte bepaald door de wind en het weer maar in deze heeft hij volgens mij een hele mooie extra waarde toegevoegd aan deze route. Hij vond het allemaal best simpel. Ik zou het niet kunnen maar zoals Johan het al zei: “Je gaat het pas zien als je het doorhebt”.

Van Kruiningen richting Waarde sla ik mijn kopbeurt over. M’n conditie houdt nog steeds niet over. We zijn met genoeg maar mentaal ben je in deze diegene die zelf hier het meeste hinder van ondervind. De rest van het peloton lijkt het echt goed te gaan. Veel van ons rijden echt goed en ook mensen die nog niet eerder door de 200 km reden gingen als vanzelf. Ook Renate reed als de brandweer, Klasse.

Net voor Ossendrecht probeert Martin alvast een plek te reserveren voor ons allen bij Het Wapen in onze thuisstad.

Met het laatste stuk van Huijbergen over de Wouwse hei richting Nispen, Rozenvendreef en Langendijk komen we aan in Rucphen. Een verdwaalde mtb-er op een retrofiets bleef nog ff in de groep hangen om zijn fietskunsten te vertonen. Het mocht de pret allemaal niet drukken. Met het Wapen in zicht ging het merendeel mee om daar nog gezellig af te sluiten. Met een gemiddelde van bijna 32 per uur is het gemiddelde van de club zeker niet gedaald.

Geen televisie in het Wapen om Luik-Bastenaken-Luik te kijken, maar op de telefoon krijgen we te zien hoe Pogacar probeert het jonge franse top talent Seixas op de redoute eraf te rijden. Dat lukt hem niet, om dit te herhalen op La Roche-aux-Faucons waar hij afstand neemt en wint voor de 4^e keer. We nemen dit gelaten waar, maar de sfeer met elkaar zit er goed in. Peter Jansen komt samen met zijn Ina nog even langs om onze gezichtjes te checken. Ze waren in Wuustwezel culinair verwend geworden en PJ was dus niet voor niks vroeger afgeslagen.

Wat is een stevige inspanning toch nog mooier verbindend dan een ‘gewone’ rit en wat is het mooi om iemand als Kees Looijen weliswaar met een pretpil van Sus en zijn bijna 79 jaar deze tocht voor de hoeveelste keer, ik weet het niet, te zien voltooien. Grote klasse Kees!

Mannen dank jullie wel voor de prachtige tocht en op naar meer, het jaar is nog lang niet om.

Sportieve groet,

Kees Naalden