Clubrit 4

Na een prachtige week op Tenerife , waarbij de benen zeker niet gespaard werden, was het vandaag mijn beurt om de bus in de achtervolging te zetten.

Ondanks een afkeurende blik van het thuisfront, begrijpelijk na al dat fietsgeweld, kroop ik uit het warme nestje en gaat de reis naar de Velo-drome van Rucphen, ook wel Raadhuisplein genoemd.

Daar aangekomen is het nog akelig stil, dus tijd om eens ff de thermometer te checken. De 1 graden was al enigszins te merken door de aanblik van afgevroren autoramen, en de combi met de NW maakt de gevoelstemperatuur nog kouder, ben benieuwd
Toch word het plein razendsnel gevuld , en vanuit meerdere windrichtingen komen gele stoere mannen het plein vullen.

Het is koers , en vandaag is Philipsdam , de dam tob e. Dus gaan de trappers rond, en gaan we richting BSH, en dan snel richting grens Zegge en Oudenbosch.
De kwellende drempels snel achterlatend.
Wat keren en draaien en aangekomen nabij het viaduct van oud-gastel komt onze Bas tot stilstand. Een leegloper is de boosdoener. Dus bus erachter , gevaren lichten aan, en kijken of hij de fiets in het busje wenst. Zijn lichaamslengte en zijn vastberadenheid maken dat er ter plaatse gewisseld moet worden, en na wat vloeken en tieren is de band gerepareerd, en kunnen we weer voorwaarts.

Althans dat dachten we, want na 100 m is het weer prijs, na intensief zoekwerk, van hoofdmonteur Ad, is een scherp steentje uit de band de veroorzaker, en is een tweede tube nodig.

Als door een westerstorm nagezeten loopt de snelheid op en gaan we richting de Dintel. Daar aangekomen moet ik flink gas bijgeven, want heb besloten het kruispunt verderop veilig te stellen. Enigszins verrast door het lange wachten aldaar kom ik tot ontdekking dat de route vandaag anders is dan anders, want men is rechts de Appelaarsdijk opgedraaid.

Onze vaste Peter Maps is nog op het mandje, en beklimt in stoere dromen nogmaals de Teide, dus is Routeplanner Ivo de eer gevallen. Dus nieuwe kapitein is nieuwe route, en ik beken, ben blij verrast. Wat heerlijk om zo achter de gele trein te hangen.

Zoals gezegd is het tempo flink te noemen, en is Willemstad al snel in zicht, Daar aangekomen is in de verte iets aan de hand, en nabij gekomen blijkt een ploeg aan het trainen te zijn voor de Ropa-run.

Vriendelijk groetend, tonen we respect, doe nog een ondersteunend gil, Toppers, en ga weer achter mijn trein aan.
De bruggen van het Volkenrak doemen op, en lichte spanning is merkbaar, zelf achter glas en met kachel aan.

Toch word het klimmen snel gestaakt, want er is weer een lege tube, en ook hier word broederlijk advies gegeven, en handen vuil gemaakt.
De Ropa-runners komen nu ons voorbij, en wij krijgen steun en groeten gewenst.

Toch, voordat ze boven zijn, zijn we weer voorbij en gaan we richting platen, want Philipsdam is nog een stukkie , en de wind nog steeds niet de grote vriend. Als we opdraaien komt hij achter van links opzij, de meeste geven gas, en hier en daar kraakt de trein. Nog een stukkie mannen, nog een stukkie.

De lange klim, gevolgd met de lange baan richting de Slaakdam zijn snel gefikst, en krijg ik nog kans om wat fotos en film te maken.
Andere ploegjes groeten vriendelijk, de winter is merkbaar geweest, mensen willen weer naar buiten, vooral wielrenners hunkeren naar klassiekers, en zelf de trappers te vinden.

Na deze inspanning krijg ik toch een passagier aan boord, knie problemen tergen Martin al een tijdje, en komt hij gezellig aan boord. Snel gevolgd door Pieter, en gedrieën zoeken we naar de trein. Het gekronkel in Steenbergen kost tijd, en het duurt tot bijna Kruisland dat we weer in de verte een trein zien denderen. Gelukkig, hij is geel.

Nog hier en daar en grote gek, die passeert waar niet te passeren valt, komen we aan aan het Veer, te Gastel, waar we opdraaien op een nieuw stukje. Oplettend wijst Martin me op een bord, maar ik knal 60 per uur verder, om aan het eind van het pad te constateren dat we terug moeten.

Harde kop, riep mijn moeder altijd.

Nog een rukkie en Zegge is opgedoemd, snel gevolgd door een eindsprint naar Rucphen.
Ik klok 31.2 , mijn medepassagiers groeten, als ook de gele trein, en keer huiswaarts. FF thuis goedmaken

grt vaan de penningmeester